Do wybrania Wenezueli, jako celu naszej wyprawy, skłoniła nas promocyjna cena biletów lotniczych. Na podróż mogliśmy przeznaczyć jedynie 10 dni, dlatego musieliśmy zdecydować się, co najbardziej chcielibyśmy zobaczyć. Wybraliśmy pobyt w delcie Orinoko i zobaczenie najwyższego wodospadu świata – Angel Falls. Skontaktowaliśmy się z Wenezuelskim biurem podróży (osprey expeditions), które pomogło nam zrealizować nasze plany.

Z Warszawy przelecieliśmy do Caracas. Nastepnie Wenezuelskimi liniami lotniczymi dotarliśmy do Maturinu, skąd taksówką, a następnie łodzią dotarliśmy do delty Orinoko. Wydawało nam się, że trafiliśmy na sam koniec świata, gdzie o cywilizacji jeszcze nie słyszano. Zatrzymaliśmy się tam 3 dni na charakterystycznym indiańskim campingu nad brzegiem Orinoko. Na terenie campingu byliśmy my sami, tamtejszy przewodnik i kilku Indian do pomocy. Mieliśmy dużo czasu na obserwowanie Orinoko, cudnych motyli, kolibrów, ptaków egzotycznych i wsłuchiwanie się w odgłosy dżungli. Nasz przewodnik zabrał nas na łowienie piranii samodzielnie zrobionymi wędkami – całkiem niezłą sztukę jedliśmy potem na kolację. Odwiedziliśmy też wioskę Indiańską i wybraliśmy się wgłąb dżungli. Wszystkie te wyprawy dostarczały nam niesamowitych emocji. Piękno przyrody i różnorodność zwierząt zachwycały nas. Spotkaliśmy tam małpy wyjce, żółwie, węża, delfiny rzeczne, gniazda termitów, papugi, kolibry i wiele innych nieznanych nam zwierząt.

Następnie awionetką przelecieliśmy do Parku Narodowego Canaima w celu zobaczenia Angel Falls i innych wodospadów. Dotarcie do Angel Falls nie było łatwe, gdyż była to pora sucha i trudno było podpłynąć łodzią typu canoe w górę rzeki. Wyprawa zajęła nam ok. 6 godzin. Po obejrzeniu najwyższego wodospadu świata spędziliśmy noc w pobliskim obozie śpiąc na hamakach. Wszystkie wodospady wywarły na nas niesamowite wrażenia.

Ostatnie dwa dni przed podróżą do Polski spędziliśmy odpoczywając na plaży małego miasteczka Puerto Colombia. Dotarliśmy tam niepowtarzalnym Wenezuelskim autobusem, którego pasażerowie doskonale pokazali nam temperament i zwyczaje Wenezuelczyków.

Następnie wypoczęci ale nienasyceni widokami i wolnością (przez 8 dni bylismy poza wszelkim zasięgiem, odcięci od “świata”) musieliśmy wracać do Polski.